Πάτησα την πέτρα που πάτησες Κάθισα στην πέτρα που κάθησες Ήπια νερό από την πηγή που ήπιες Κι όμως δε σε χόρτασα Στη δυστυχία ευτυχής Στη λάμψη της σελήνης τ΄απόβραδο έσβηνε το φως στην καινούρια μέρα που κανείς δεν ξέρει τι θα μας φέρει. Ποιος άραγε μπορεί να μας το πει αυτό; Γι΄αυτό προς τα πίσω ποτέ μην κοιτάζεις, ό,τι έγινε λέγε έχει καλώς, κοίταζε μπροστά και προχώρα και μέχρι αύριο έχει ο Θεός. Εξάλλου, τίποτα συ δεν μπορείς ν΄αλλάξεις. Κάποιος άλλος τα κανονίζει όλ΄αυτά. Σου γράφει, σου σβήνει, σου τα δίνει όλα ή τα πάντα σου παίρνει σε λίγα λεπτά. Γι΄αυτό μην ψάχνεις να βρεις εξηγήσεις, δεν υπάρχει εδώ λογική. Μόνο πρέπει να ξέρεις ότι δεν είσαι μόνος σ΄αυτήν την πλάση, υπάρχουν κι άλλοι πολλοί, που πιο δυστυχείς από σένα είναι κι αν τους γνωρίσεις, τρομάζεις. Και τότε "Μες στη Δυστυχία σου αισθάνεσαι Ευτυχής". Περιέχονται στο βιβλίο ποιημάτων ΄΄Η Σιωπή του Λόγου΄΄ του Βαγγέλη Κιαγιαδάκη (Φτερόλακα). Ρέθυμνο, 2004. Πέτρα ο Λόγος Πολλές φορές σκληρός σαν πέτρα, ανελέ...
.....δεν έχουν χαθεί ούτε χάνονται ποτέ. Υπάρχουν και βρίσκονται γύρω μας. Διαθεσιμότητα ψυχής και καρδιάς χρειάζεται για να τα διακρίνουμε από τα υπόλοιπα...














Σχόλια
Τέτοια βλέπουμε γύρω μας και μας ζηλεύουν!
Φιλιά
Με το κινητό μου τις έχω τραβήξει.
Έχεις δίκιο, είμαστε πολύ τυχεροί...
πανέμορφες οι φωτογραφίες σου, ειδικά για όσους αγαπάνε αυτά τα μέρη, οπότε οι ψυχρές αυτές ψηφιακές εικόνες αποκτούν ήχο και άρωμα.
Η Φωτεινή με σύστησε στο μπλογκ σου. Γοητευμένος και από τις δυό σας!
Πολλά φιλιά!!
Εγώ τώρα τι να πω για το δικό σου blog? Απαλή δροσιά απ΄τον αέρα της Κρήτης σου φέρνει μόλις βρεθείς εκεί..
Δεν έχω ποτέ ασχοληθεί με την φωτογραφία συστηματικά αλλά με ότι έχω στα χέρια μου και μπορεί να τραβήξει, τραβάω ότι μ΄αρέσει. Οι φωτογραφίες αυτής της ανάρτησης είναι με κινητό μου και κάποιες από το αυτοκίνητο εν κινήσει..
Να΄ναι καλά η Φωτεινούλα μας.
Σ΄ευχαριστώ. Θα τα λέμε..
Ζω 21 χρόνια στην Κρήτη αλλά δεν έχει τύχει να επισκεφτώ κάποια χωριά που είναι εκεί δίπλα στο Κολυμπάρι, ή κι αν έτυχε ήμουν μικρή και δε θυμάμαι. Φαίνονται μαγευτικά πάντως. Να μας ζήσει το νησί μας με τις ομορφιές της και με τις Κρητικές της!!!
Καλώς μας ήρθες Αγγελική.
Όντως, όπως είπε και η Φωτεινή, είμαστε τυχεροί που ζούμε εδώ. Το τόνισε και ο Γρηγόρης με το απόσπασμα από το ''Αναφορά στον Γκρέκο'' του Καζαντζάκη που μας έστειλε.
Να επισκεφτείς, όποτε σου δοθεί ευκαιρία, την περιοχή του Δήμου Κολυμβαρίου. Είναι εξαιρετικά γεμάτη από φυσικές ομορφιές αυτή η γωνιά της Κρήτης μας και με πολλά και σημαντικά μνημεία πολιτισμού.
Σ΄ευχαριστώ Αγγελική για την επίσκεψη και το σχόλιο σου.
Καλές διακοπές σε όλους, ότι απέμεινε δηλαδή γιατί εμένα οι μέρες μου στερέψανε. Εύχομαι του χρόνου το καλοκαίρι να επισκεφτείς ακόμη περισσότερες ομορφιές και να μας δείξεις και σε εμάς φωτογραφίες από πανέμορφες παραλίες και ηλιοβασιλέματα...