28 Ιουν 2008

Για το ΙδιογράφΩς...

Έγραψα και έγραψα με μολύβι, όπως μ΄αρέσει...
Δεν με προσκάλεσε κανένας, αλλά ήρθα. Ένοιωσα μόνη μου την ανάγκη να έρθω.
Δεν έχω και κανέναν να προσκαλέσω γιατί είμαι καινούρια στην γειτονιά της μπλογκόσφαιρας...

Για το http://autographcollectors.blogspot.com/

23 Ιουν 2008

Τα άσχημα και τα αληθινά...

Ελεύθερος Τύπος, Δευτέρα, 23.06.08 :
Νέο επεισόδιο «αλά Ζωνιανά» σημειώθηκε χθες στους Μαλάδες Κρήτης, όταν σε αστυνομική επιχείρηση παρακολούθησης χασισοφυτείας που, όπως φαίνεται, στήθηκε άλλη μια φορά πρόχειρα και χωρίς οργάνωση, τρεις αστυνομικοί έπεσαν τραυματισμένοι από πυρά των χασισοκαλλιεργητών. Ενας αστυφύλακας που τραυματίστηκε στο κεφάλι μάλιστα δίνει μάχη προκειμένου να κρατηθεί στη ζωή.

Από μένα κανένα σχόλιο.

__________________________________________________________

"Ουδείς ασφαλέστερος εχθρός παρά του ευεργετηθέντος αχαρίστου."
ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ

Επιβεβαιώθηκε για άλλη μια φορά, γιατί το είδαμε κι αυτό:
Να είναι ο ΄΄αχάριστος΄΄ αυτός που ευεργετεί.
Να είναι ο ΄΄αχάριστος΄΄ αυτός που δίνει χωρίς να ζητάει πίσω τίποτα.
Να είναι ο ΄΄αχάριστος΄΄ αυτός που δεν δέχεται την σε βάρος του αδικία με αποτέλεσμα να τους χαλάει τα σχέδια.
Κόβουν στα μέτρα τους και τις λέξεις και τους ανθρώπους.
Γι΄αυτό ποτέ δεν κατάλαβαν κανένα νόημα, ούτε λέξεων, ούτε πράξεων, ούτε καν της ανθρώπινης τους ύπαρξης.
Πώς θα ζήσουν σε βάρος των άλλων και πώς θα δικαιώνουν πάντα και αυτούς που συνηθίζουν να ζουν σε βάρος των άλλων. Αυτά γνωρίζουν μόνο.
Δηλαδή δεν ζουν. Μόνο που δεν το έχουν καταλάβει.....

Τι θα τους απαντούσε αλήθεια ο Ηράκλειτος, αν τους άκουγε να αποκαλούν αχάριστους κάποιους από αυτούς που, με πολλή προσπάθεια και φιλότιμο, τους ''βγάζουν στα ανοιχτά'';;;;;;;

Αλλά τίθεται και το εξής ερώτημα: Ακόμα και αν τους απαντούσε, θα καταλάβαιναν τι τους είπε;
___________________________

22 Ιουν 2008

Ο Κυπαρισσώνας των παιδικών μας αναμνήσεων...

Πηγαίνοντας για τα Δελιανά και πριν το χωριό, υπάρχει ένα σημείο που διαφέρει από όλα τα άλλα σημεία της διαδρομής. Πρόκειται για ένα δάσος από κυπαρίσσια, που βρίσκεται δίπλα στο δρόμο και σε συνδυασμό με άλλο ένα που βρίσκεται στο λόφο που υψώνεται προς την Πανέθημο, δημιουργούν ένα μαγευτικό σημείο της διαδρομής. Όλοι όσοι περνούν από εκεί, το γνωρίζουν.Η τοποθεσία ονομάζεται Κυπαρισσώνας.
Θυμάμαι, όταν ήμουν μαθήτρια στο Δημοτικό Σχολείο Δελιανών, οι δάσκαλοι μας να μας πηγαίνουν εκδρομή στο δάσος και να μας εξηγούν την αξία του στη ζωή μας, να μας μαθαίνουν να δείχνουμε αγάπη και σεβασμό στα δέντρα καθώς και να τα προστατεύουμε από ότι μπορεί να τα καταστρέψει.

Οι προηγούμενες φωτογραφίες δείχνουν από τον απέναντι λόφο το δάσος ενώ στις επόμενες θα δείτε το εσωτερικό του. Υπάρχουν παντού κομμένα κυπαρίσσια, μικρά και μεγάλα.










Ώσπου τελικά καταλήγουμε το δάσος να μετατρέπεται σε καλλιέργεια ελαιοδέντρων.




Έτσι γίνεται κατανοητό γιατί στις πανοραμικές φωτογραφίες υπάρχουν μεταξύ των κυπαρισσιών κενά με ελιές.
Δεν μ΄ενδιαφέρει από ποιους γίνεται αυτή η καταστροφή και η ανάρτηση αυτή δεν έχει την έννοια της καταγγελίας. Σημασία όμως έχει το αποτέλεσμα, που είναι αποκαρδιωτικό, για όσους γνωρίζουν και αγαπούν αυτό το δάσος.

21 Ιουν 2008

''Πανευφήμια'' - ''Μπαλαντίνεια'' και λοιπές εκδηλώσεις Πολιστικών Συλλόγων και Φορέων στην περιοχή του Δήμου Κολυμβαρίου.

Πολιτιστικός Σύλλογος Πανεθήμου-Κρύας Βρύσης
΄΄Παναγία η Πανεύφημος΄΄:

''Πανευφήμια 2008''

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟΣΠΕΡΙΔΩΝ:


13 ΙΟΥΛΙΟΥ 2008 - ημέρα Κυριακή ώρα 7:00 μ.μ
Ενημέρωση και Συζήτηση με Γεωπόνους, με θέματα σχετικά με τις σημερινές καλλιέργειες, ελιάς και αμπέλου και την Βιοκαλλιέργεια (τοποθεσία Πηγάδι του Μουλά).
Οι γεωπόνοι που θα συμμετέχουν είναι οι: κ. Γιώργος Μποτωνάκης (ΔΗΩ), κ. Φωτεινή Σαμιώτη (ΒΙΟΕΛΛΑΣ), κ. Κώστας Νικηφοράκης (Δ/νση Αγροτικής Ανάπτυξης της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Χανίων) και ο κ. Σπύρος Λιονάκης (Καθηγητής Δενδροκομίας του Τ.Ε.Ι. Κρήτης).
ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ


25 ΙΟΥΛΙΟΥ 2008 - ημέρα Παρασκευή ώρα 8:30 μ.μ.
Κρητική Βραδιά με τους Μάρκο Ρενιέρη, Γιάννη Πολυχρονάκη και το συγκροτημά τους , στην πλατεία του χωριού. Συμμετέχουν: Χορευτικός Σύλλογος ''Η Κίσαμος'' της κ. Άλκηστις Ξηρουχάκη με χορούς και ο Λαογραφικός Όμιλος Χανίων του κ. Γιάννη Αγιασμενάκη με τραγούδι. Ώρα Έναρξης 09:00 μ.μ.
ΜΗ ΕΙΣΟΔΟΥ 15 € (με πλήρες μενού)

8 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2008 - ημέρα Παρασκευή ώρα 6:00 μ.μ
Αρχιερατικός Εσπερινός χοροστατούντος του Σεβασμιοτάτου Μητροπολίτου κ.κ. Αμφιλοχίου στον Ι.Ν. Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Μετά το πέρας του Εσπερινού, συζήτηση και ανταλλαγή απόψεων για διάφορα θέματα (στην πλατεία του χωριού).
ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

20 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2008 - ημέρα Τετάρτη ώρα 8:00 μ.μ.
Θέατρο Σκιών με το Νίκο Μπλαζάκη, στην πλατεία του χωριού.
ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ


Από το ενημερωτικό έντυπο του Πολιτιστικού Συλλόγου:

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΑΣ
Το χωριό μας, βρίσκεται 14 χλμ. νότια από το Κολυμβάρι και αριθμεί 150 περίπου μόνιμους κατοίκους. Η θέση του, ως παλιά έδρα δήμου που εκτείνονταν από τα Παλιά Ρούματα έως και όλον τον σημερινό Δήμο Μυθήμνης, δείχνει την ιστορικότητα του. Η ονομασία του προήλθε από παλαιότερο ναό που υπήρχε και ήταν αφιερωμένος στην ΄΄Παναγία την Πανεύφημο΄΄. Μετέπειτα το χωριό ονομάστηκε Πανέφημος και κατόπιν Πανέθημος.
Τα πλατάνια σε σχήμα σταυρού στο κέντρο του χωριού, στην πλατεία, όσο και οι τέσσερις εκκλησίες γύρω από το χωριό που έγιναν για να αποφύγουν ασθένειες κατά τον 18ο-19ο αιώνα, δίνουν την πολιτισμική και ιστορική κληρονομιά στους νεότερους να συνεχίσουμε την ΄΄πάντα καλή φήμη΄΄ που οι παλιοί φρόντισαν να έχει το χωριό μας.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ
Ο πολιτιστικός σύλλογος Πανεθήμου ΄΄Παναγία η Πανεύφημος΄΄ ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 1999 από ανθρώπους, που σκοπό είχαν την προβολή του χωριού μας μέσα από μη κερδοσκοπικές εκδηλώσεις, όπως αναφέρει και το καταστατικό μας. Το ομαδικό πνεύμα συνεργασίας και δημιουργικότητας είναι αυτό που χαρακτηρίζει τα Διοικητικά Συμβούλια που έχουν ασχοληθεί με την προβολή του φυσικού κάλους, της πολιτισμικής και ιστορικής κληρονομιάς του χωριού μας.
Σαν φορέας διατήρησης και ανάδειξης στοιχείων πολιτισμού, προσπαθούμε, με την ονομασία των εκδηλώσεων μας ‘’ΠΑΝΕΥΦΗΜΙΑ’’, να αναβιώσουμε το όνομα αυτό του χωριού μας, με στόχο να το γνωρίσουν οι επόμενες γενιές και έτσι παρόλο που έχει αλλοιωθεί, να μην εξαφανιστεί στο πέρασμα των χρόνων.

Πηγή στοιχείων: Πολιτιστικός Σύλλογος Πανεθήμου

( http://panethimitis.blogspot.com/ )
__________________________

Πολιτιστικός Σύλλογος Δελιανών:

Μπαλαντίνεια - Γιορτή Αλόγου,

Συνάντηση Γιοργαλίδικων Αλόγων

2 - 3 Αυγούστου 2008 στα Δελιανά.

( Υποβολή Αιτημάτων συμμετοχής από Συλλόγους Αλόγων και μεμονωμένους ιδιοκτήτες Αλόγων μέχρι 25/07/2008 στο τηλέφωνο 6973639575 )


Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Δελιανών διοργανώνει για 2η φορά τα ΜΠΑΛΑΝΤΙΝΕΙΑ.

Η ονομασία των εκδηλώσεων προέρχεται από το όνομα του Αρχηγού της Ιππικής Φάλλαγγας Κισάμου, Εμμανουήλ Στυλ. Μπαλαντίνου, ο οποίος γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 1876 στον Πρόδρομο Δελιανών και πέθανε στις 18 Αυγούστου 1962. Ήταν το τρίτο από τα δέκα παιδιά του οπλαρχηγού των Κρητικών Επαναστάσεων (1866-1898) Καπετάν Στυλιανού Μπαλαντίνου. Ο Εμμανουήλ Μπαλαντίνος διετέλεσε Βουλευτής στην Κρητική Βουλή και υπήρξε, μαζί με άλλους Κρητικούς, ελευθερωτής του Μετσόβου Ηπείρου το 1912-1913. Μέχρι τα βαθειά του γεράματα ήταν πάντα άψογος στο ντύσιμο του, όλοι θαύμαζαν την περίφημη κορμοστασιά του, ενώ έτρεφε ιδιαίτερη αγάπη για τα άλογα. Γι΄αυτό το λόγο και ο Πολιτιστικός Σύλλογος έχει συνδυάσει το 2ήμερο των εκδηλώσεων που έχουν το όνομα του, με την φιλοξενία στο χωριό Γιοργαλίδικων Αλόγων.

Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων περιλαμβάνει:

2/8/2008:

10:30 Άφιξη Αλόγων και καταγραφή.

17:00 Περίπατος Αλόγων εντός του χωριού & γνωριμία με τα άλογα.

18:30 Επιμνημόσυνη Δέηση πεσόντων, Κατάθεση στεφάνων στο μνημείο του Εμμ. Μπαλαντίνου, Καλωσόρισμα, Χαιρετισμοί, Ομιλίες

21:00 Κρητική Βραδιά με το μουσικό συγκρότητμα του Λευτέρη Κουμή και το χορευτικό συγκρότητα του Γιάννη Κουμή.





Κυριακή 03/8/2008

10:30 Εκκίνηση από τα Δελιανά για τη διάβαση του πάνέμορφου φαραγγιού Δελιανών προς Μεσαύλια.

12:00 Ευλογία αλόγων στο εξωκλήσι του Αγίου Φωτίου Δελιανών

13:00 Παρουσίαση αλόγων στα Δελιανά και απονομή αναμνηστικών από τον Εκπολιτιστικό Σύλλογο Δελιανών. Κέρασμα στους καλεσμένους.


(Οι φωτογραφίες είναι από τα περσινά Μπαλαντίνεια.)

Πηγή στοιχείων: Εκπολιτιστικός Σύλλογος Δελιανών

________________________________

Εκδηλώσεις Πολιτιστικών Συλλόγων και Φορέων στην περιοχή του Δήμου Κολυμβαρίου:

Τετάρτη 9 Ιουλίου 2008, στο Ροδωπού: Γιορτή Πιλαφιού - Νίκος Ζωϊδάκης

Τετάρτη 16 Ιουλίου 2008, στον Άγιο Αντώνιο: Κρητική Βραδιά

Παρασκευή 18 Ιουλίου 2008 στη Σπηλιά: Κρητική Βραδιά

Παρασκευή 25 Ιουλίου 2007 στην Πανέθημο: ΄΄Πανευφήμια 2008΄΄ Κρητική Βραδιά με το Μάρκο Ρενιέρη και τον Γιάννη Πολυχρονάκη. Συμμετέχουν ο χορευτικός σύλλογος ''Η Κίσαμος'' της κ. Άλκηστις Ξηρουχάκη με χορούς και ο Λαογραφικός Όμιλος Χανίων του κ. Γιάννη Αγιασμενάκη με τραγούδι. Ώρα Έναρξης: 09:00 μ.μ.

Παρασκευή 25 Ιουλίου 2008 στη Δρακώνα: Συναυλία με τους ΧΑΪΝΗΔΕΣ

Δευτέρα 28 Ιουλίου 2008 στη Μαραθοκεφάλα: Κρητική Βραδιά

Τετάρτη 30 Ιουλίου στη Δρακώνα: Συναυλία με τον Σωκράτη Μάλαμα

Παρασκευή 1 Αυγούστου 2008 στη Μαραθοκεφάλα - Άγιος Ιωάννης ο Ερημίτης: Συναυλία με τον Γιάννη Χαρούλη, διοργάνωση από Πολιτιστική Εταιρεία Κρήτης - ''Χωριά με Φώτα ανοιχτά'' (http://www.pyxida.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=2517 )

Σάββατο 2 & Κυριακή 3 Αυγούστου στα Δελιανά: ΄΄Μπαλαντίνεια΄΄ - Γιορτή Αλόγου, Συνάντηση Γιοργαλίδικων Αλόγων, Κρητική Βραδιά (Σάββατο 2 Αυγούστου 2008) με τον Λευτέρη Κουμή ενώ θα χορέψει το συγκρότημα του Γιάννη Κουμή.

Τρίτη 5 Αυγούστου 2008 στη Δρακώνα: Συναυλία με τους Βασίλη Σκουλά, Γεράσιμο Ανδρεάτο και Μιλτιάδη Πσχαλίδη.

Πέμπτη 7 Αυγούστου 2008 Ποδοσφαιρική Ομάδα ΄΄ΣΠΑΘΑ΄΄: Λιμάνι Κολυμβαρίου - Γιορτή Ψαριού, Κρητική Βραδιά με τον Νίκο Γωνιανάκη.

Παρασκευή 8 Αυγούστου 2008 στην Πανέθημο: Αρχιερατικός Εσπερινός χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κισάμου & Σελίνου κ.κ. Αμφιλοχίου στον Ι.Ν. Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Πανέθημο, στις 06:00΄μ.μ. Μετά το πέρας του Εσπερινού συζήτηση για διάφορα θέματα, θεολογικά και μη, παρουσία του Σεβασμιότατου, στην πλατεία του χωριού.

Παρασκευή 8 & Σάββατο 9 Αυγούστου 2008 στις Βούβες: Γιορτή Κρασιού (Κρητική Βραδιά με τον Νίκο Ζωϊδάκη στις 8 Αυγούστου και Λαϊκή Βραδιά στις 9 Αυγούστου)

Σάββατο 9 Αυγούστου 2008 στα Πλακάλωνα: Κρητική Βραδιά

Τρίτη 12 Αυγούστου 2008 στη Μαραθοκεφάλα - Άγιος Ιωάννης ο Ερημίτης: Συναυλία με τον Γιώργη Ξυλούρη, διοργάνωση από Πολιτιστική Εταιρεία Κρήτης - ΄΄Χωριά με Φώτα ανοιxτά'' (http://www.pyxida.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=2518 ).

Τετάρτη 13 Αυγούστου 2008 στη Δρακώνα: Κρητική Βραδιά - Χορευτικό Συγκρότημα ΜΠΑΣΑΚΗ με καλεσμένους από Ηλεία και Λάρισα

Σάββατο 16 Αυγούστου 2008 στα Αφράτα: Γιορτή Μελιού - Κρητική Βραδιά

Τετάρτη 20 Αυγούστου 2008 στην Πανέθημο: Θέατρο Σκιών με το Νίκο Μπλαζάκη. Ώρα Έναρξης 08:00΄μ.μ. στην πλατεία του χωριού, είσοδος ελεύθερη.

Πηγή στοιχείων: Δήμος Κολυμβαρίου

________________________________

Δράσεις στο Μουσείο

6-17 Αυγούστου 2008

Μουσείο Αλιείας, Κολυμβάρι

Δείτε το πρόγραμμα εδώ: http://www.pyxida.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=2519

Σημείωση : Τυχόν αλλαγές ημερομηνιών, προσθήκη και άλλων εκδηλώσεων καθώς και περισσότερες λεπτομέρειες για τις παραπάνω εκδηλώσεις θα μπορείτε να βλέπετε από αυτή την ανάρτηση η οποία θα ενημερώνεται συνεχώς.

Στίχοι ποιημάτων - τραγουδιών

Πάτησα την πέτρα που πάτησες

Κάθισα στην πέτρα που κάθησες

Ήπια νερό από την πηγή που ήπιες

Κι όμως δε σε χόρτασα

Στη δυστυχία ευτυχής

Στη λάμψη της σελήνης

τ΄απόβραδο έσβηνε το φως

στην καινούρια μέρα

που κανείς δεν ξέρει τι θα μας φέρει.

Ποιος άραγε μπορεί να μας το πει αυτό;

Γι΄αυτό προς τα πίσω ποτέ μην κοιτάζεις,

ό,τι έγινε λέγε έχει καλώς,

κοίταζε μπροστά και προχώρα

και μέχρι αύριο έχει ο Θεός.

Εξάλλου, τίποτα συ δεν μπορείς ν΄αλλάξεις.

Κάποιος άλλος τα κανονίζει όλ΄αυτά.

Σου γράφει, σου σβήνει,

σου τα δίνει όλα

ή τα πάντα σου παίρνει σε λίγα λεπτά.

Γι΄αυτό μην ψάχνεις να βρεις εξηγήσεις,

δεν υπάρχει εδώ λογική.

Μόνο πρέπει να ξέρεις

ότι δεν είσαι μόνος σ΄αυτήν την πλάση,

υπάρχουν κι άλλοι πολλοί,

που πιο δυστυχείς από σένα είναι

κι αν τους γνωρίσεις, τρομάζεις.

Και τότε

"Μες στη Δυστυχία σου αισθάνεσαι Ευτυχής".

Περιέχονται στο βιβλίο ποιημάτων ΄΄Η Σιωπή του Λόγου΄΄ του Βαγγέλη Κιαγιαδάκη (Φτερόλακα). Ρέθυμνο, 2004.



Πέτρα ο Λόγος

Πολλές φορές

σκληρός σαν πέτρα,

ανελέητος σαν πέτρα

ο Λόγος.

Κι οι δυο πληγώνουν.

Όμως του λόγου οι πληγές

δε θεραπεύονται,

αιμοραγούν συνέχεια

και στο τέλος κακοφορμούν.

Μπορεί η πέτρα

να κτίζει παλάτια

ακόμα και την πύλη του παραδείσου.

Μα, μ΄ένα μόνο

μικρό λόγο

τα πάντα γκρεμίζονται

και χάνονται και στην κόλαση κατρακυλούν.

Βαρύς και σκληρός σαν την πέτρα

ανελέητος σαν πέτρα

ο Λόγος.

Περιέχεται στο βιβλίο ποιημάτων ΄΄Στις Μοναξιές του Ονείρου΄΄ του Βαγγέλη Κιαγιαδάκη (Φτερόλακα). Ρέθυμνο, 1999.

____________________________

Συχνά ρωτώ

Στίχοι: Γιάννης Ψαρουδάκης

Συχνά ρωτώ τον άνεμο, τον ήλιο, το φεγγάρι σε ποια αγκαλιά, σε ποιο φιλί, σε ποιων ματιών τη χάρη

Να σεργιανάς, να χάνεσαι να λες, ν' απολογάσαι κι όταν μονάχη σου βρεθείς λιγάκι αν με θυμάσαι..

Συχνά ρωτώ τα κύματα που αλαργοταξιδεύουν μήνυμα αν έχουν ή γραφή,

μα εκείνα μ' αγριεύουν

Κι όταν σε βρούνε μάτια μου, μη δώσεις το χαμπέρι, πως άλλο πια δε μ' αγαπάς,

πως άλλο βρήκες ταίρι

Κι όλοι μου λένε: ''τα βουνά μόνο δεν αλαργεύουν, του έρωτα οι χάρες κι οι καημοί μαραίνονται και φεύγουν''..

Μα εγώ τους λέω: ''Ψέματα, Ψέματα μη μου λέτε'' πως: ''δεν αλλάζουν οι καιροί κι η αγάπη δε ξεχνιέται''..

_____________________________


Το γράμμα του νάυτη

Στίχοι: Λουδοβίκος των Ανωγείων

Φύγαμε από το Ντουμπάι για Γαλλία, δυο λάμδα θέλει τώρα η Γαλλία ή ένα;

Από σωστογραφία άστα, μα τις ψιλές και τις δασείες δεν τις αποχωρίζομαι με τίποτα.

Μια νύχτα τις είδα στον ύπνο μου, σαν γυφτάκια ξυπόλητα, με λαδωμένα μαλλιά και τρόμαξα και μια υπογεγραμμένη, από τότε τη μνημονεύω κι αυτή. Όσο για τις περισπωμένες, άμα ταιριάζει κάνω το χρέος μου.

Στο σαλόνι μας έχουμε τρεις μύγες: Τη Μυρτώ, τη Ζανέτ και τον Κορνήλιο, τρώνε ζάχαρη και γάλα. Καμιά φορά τις συναντάω στο διάδρομο και κάνω πως δεν τις βλέπω.

Τώρα θα ήθελα να είμαι στην Ομόνοια, να 'χει πολλή ζέστη, πολύ καυσαέριο, πολύ κόσμο στη στάση και το λεωφορείο να μη φαίνεται. Κι όταν κάποτε θα έφτανα στους Αμπελοκήπους θα αγόραζα ψάρια, χόρτα και σιταρένιο ψωμί κι Άγιος ο Θεός....

....Ήθελα να 'ξερα δεν είστε ευτυχισμένοι;.....

Πήρα ένα γράμμα από τη μάνα μου και όλο τα ίδια μου γράφει.

Το διάβασα πολλές φορές κι ένας νέος ναύτης με πλησίασε: ''Καπετάν Μανώλη, από τη μάνα σου είναι το γράμμα;''

''Ναι, από τη μάνα μου''

''Δώσε μου να το διαβάσω''

______________________________


Μικρή πατρίδα

Στίχοι: Παρασκευάς Καρασούλος

Δεν έκανα ταξίδια μακρινά, τα χρόνια μου είχαν ρίζες ήταν δέντρα που τα 'ντυσε με φύλλα η καρδιά και τ' άφησε ν' ανθίζουν μες την πέτρα.

Δεν έκανα ταξίδια μακρινά, οι άνθρωποι που αγάπησα ήταν δάση, οι φίλοι μου φεγγάρια ήταν νησιά που δίψασε η καρδιά μου να τα ψάξει.

Το πιο μακρύ ταξίδι μου εσύ, η νύχτα εσύ, το όνειρο της μέρας, μικρή πατρίδα σώμα μου κι αρχή, η γη μου εσύ, ανάσα μου κι αέρας.

Δεν έκανα ταξίδια μακρινά, ταξίδεψε η καρδιά κι αυτό μου φτάνει, σε όνειρα σ' αισθήματα υγρά, το μυστικό τον κόσμο ν' ανασάνει.

Το πιο μακρύ ταξίδι μου εσύ, η νύχτα εσύ το όνειρο της μέρας, μικρή πατρίδα σώμα μου κι αρχή , η γη μου εσύ ανάσα μου κι αέρας....

___________________________

Το καλοκαίρι

Στίχοι: Γιώργος Μουκίδης

Το τελευταίο δειλινό, το τελευταίο μου απόγευμα με σένα είναι παράξενο, θολό, είναι σαν ψέμα..

Tι να μου κάνει ο,τι κι αν πιώ, τι να μου κάνει ένα φιλί κι ένα τσιγάρο, εγώ εσένα αγκαλιά θέλω να πάρω..

Αυτό το καλοκαίρι θα χαθεί, μες τη βροχή και τ' όνειρο που είδες δε θα βγεί: εμείς μαζί.

Το τελευταίο δειλινό, το τελευταίο μου απόγευμα μαζί σου, θέλω η θάλασσα να πάρει τη μορφή σου..

Έφυγες τόσο ξαφνικά κι εγώ θυμήθηκα το πρώτο μας το βράδυ κι ήρθανε δάκρυα ξανά, μες το σκοτάδι.

Αυτό το καλοκαίρι θα χαθεί, μες τη βροχή και τ' όνειρο που είδες δε θα βγεί: εμείς μαζί.....

__________________________

20 Ιουν 2008

''Μαντινάδα είναι η κραυγή που αφήνει μια ψυχή αρρενωπή, αλλά εξαιρετικά ευαίσθητη: Η Κρητική Ψυχή. '' ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ

΄Ο,τι γραφτεί μες την ψυχή,
καλό - κακό, δε σβήνει
και έχει το χέρι του γραφιά,
για πάντα, την ευθύνη...
Μήτσος Σταυρακάκης


Βάλε νερό στ΄τσι χούφτες σου
κι όσο θα δεις να μείνει
είναι οι χαρές που αλάργω σου
εδά η ζωή μου δίνει.


Ποτέ μην πάρεις δανεικά
φτερά για να πετάξεις,
με τα δικά σου να πετάς
κι όποτε, κι όπου φτασεις...


Αν βρω τ΄αθάνατο νερό
δεν πίνω κι ας πεθάνω
άμα δε βρεις να πιεις και συ
ήντα θα ζω να κάνω...


Στην αγκαλιά μου έζησες
το κάθε όνειρο σου
και ΄καμα ένα και πονώ
που το κρατείς δικό σου...


Πάντοτε σβήνει ένα κερί
στον άνεμο αφημένο
κι ευθύνη έχει απού ΄πρεπε
να το κρατά αναμμένο...


Φτερούγες κάνει η σκέψη μου
κι απάνω σου τσ΄απλώνει,
να σου σκεπάζει το κορμί,
φως μου, να μην κρυώνει...


Σπόρους του γιασεμιού θα βρω
στη σκέψη να φυτέψω,
να κάμω γλάστρα την καρδιά
λουλούδι να σου μπέψω.


Αφού δεν είναι δυνατό
κοντά σου να σιμώσω,
ενός ονείρου θα΄κλουθώ,
να΄ρθω να σ΄αναταμώσω.


Ήθελα να΄μαι θάλασσα
και συ από πάνω γλάρος,
να΄ρχεσαι, για να δίνουμε
ο γεις τ΄αλλού μας θάρρος.
Γιώργης Κυβερνητάκης - Βραχάσι Λασιθίου


Μόνο φτερούγες τ΄αετού
βρίσκεις μετά τσι μπόρες
γιατί εκείνα τα πουλιά
πετούνε.... τέτοιες ώρες.


Ήθελα να΄σουν άνθρωπος,
μοίρα, να νοιώσεις πόνο:
εσύ να κάνεις όνειρα
και γω να στα σκοτώνω..


Ένα από τ΄άστρα του ουρανού
ας ήτανε η ψυχή σου,
κάθε βραδιά να το θωρρώ,
να ξενυχτώ μαζί σου..
(02/06/2002)


Η απουσία δεν γερνά
τα χρόνια κι αν περνούνε,
χώμα είναι και απάνω του
οι θύμησες πατούνε...
(26/01/2008)
Δικές μου - Αφιερωμένες στον πατέρα μου..


Η σκέψη σου εβλαστόσυρε,
θαρρείς πως είναι βιόλα
και εσκέπασέ ντα τση καρδιάς
τα μεσοδόκια όλα.


Κάθε που νοιώθεις μοναξιά,
φέρνε με στο μυαλό σου
και γω θα γίνομαι αστραπή
να με θωρρείς ομπρός σου.


Από μεγάλη απόσταση,
κορφή, σε καμαρώνω
κι ήθελα να΄μαι απάνω σου
ένα χαλίκι μόνο.


Αυτά που ως τώρα στη ζωή
σου προκαλούνε πόνο,
δως μου, μα γω σαφείς χαρές
θα σου γυρίσω μόνο.


Βάνω καβγά με την καρδιά
γιατί δε σ΄απαρνιέται,
λέει μου: ''πέτρα ριζιμιά
με πράμα δεν κουνιέται''.


Δε μ΄ενδιαφέρει στη ζωή
πόσο καιρό θα ζήσω,
μόνο, τη στράτα καθαρή
οπίσω μου ν΄αφήσω.


Λίγη την έχω τη χαρά,
μα τηνε καμαρώνω,
γιατί σηκώνει ανάστημα
σ΄ένα μεγάλο πόνο.


Νά΄σουν κερί, να σε βαστώ
πάντα στη μια μου χέρα
και με την άλλη να παντώ
το φύσημα τ΄αέρα.


Περνά η χαρά και ΄χω ανοιχτά,
μιλώ τση, μα δε μπαίνει
και πάει αλλού που είναι κλειστά
και στέκει κι ανημένει.


Σ΄ενα χαράκι ο αετός
τη φτιάχνει τη φωλιά ντου
μπορεί να είναι φτωχική
μ΄αετοί ΄ναι τα πουλιά ντου.


Στην καταιγίδα τση ζωής,
να μην αναστενάζεις,
μα' γω τα φύλλα τση καρδιάς
θα σου΄χω ν΄αποσκιάζεις.


Βρέξει - χιονίσει η σκέψη μου
βιόλα μου σ΄αποσκιάζει
και με τα φύλλα τση καρδιάς
τη νύχτα σε σκεπάζει.


Τον ασκιανό τση σκέψης μου
σου΄χω για να κοιμάσαι
και παραθύρι βορεινό
να μη στενοχωράσαι.


Εγώ τ΄ανοίγω τα φτερά
μόνο στι καταιγίδες
και δίνω θάρρος στα πουλιά
που χάσανε τσ΄ελπίδες.


Μπορεί να μη παντήχνουμε,
μπορεί να μη μιλούμε
μα, ώστε να ζούμε ο γεις τ΄αλλού,
χατήρι θα βαστούμε.


Λένε πως, αν ζητάς πολλά,
ποτέ σου δε θα τά΄χεις,
γι΄αυτό και γω σ΄ευχαριστώ
μονάχα που υπάρχεις.


Να μην αφήνεις, γιασεμί,
να κόβουνε τσ΄ανθούς σου,
χέρια που δεν κατέχουνε
και σπούνε τσι βλαστούς σου.


Νά΄χαν μαστόρους τα όνειρα,
θα τσι ΄φερνα μπροστά σου,
για να τους πεις πώς θα΄θελες
να χτίσουν τα δικά σου.


Τ΄ αέρα εγίνηκα δροσιά,
απού μορφή δεν έχει,
να ζω κοντά σου και κανείς
ποτέ μην το κατέχει.


Ο πλουσιότερος τση γης
είμαι και το πιστεύω,
γιατί έχω φίλους που έρχονται
κάθε που τσι γυρεύω .


Σ΄τσ΄άρχοντες μέσα μ΄έβαλες,
μοίρα κι ευχαριστώ σε
κι αν ζήσω εκατό ζωές,
τσ΄ίδιες φιλιές μου δώσε.


Φίλος λογάται δυνατός
αυτός που δε φοβάται
με τσι καημούς του φίλου ντου
να θέτει να κοιμάται.
Αφιερωμένες σε όσους ανθρώπους είναι κοντά μου σε λύπες και χαρές.


Όταν για μένα σε ρωτούν,
να λες πως είμαι εχθρός σου,
το μυστικό, πως σ΄αγαπώ,
να το κρατάς δικό σου...
Μιχάλης Στεφανάκης

Ό,τι καημός και να με βρει
και βάσανο μεγάλο
δεν έχω τόπο τη χαρά,
όντε σε δω, να βάλω.

Τα αίτια από τσ΄αφορμές
πώς να τα ξεχωρίσω,
που είσαι αφορμή του πόνου μου
και αιτία ν΄αγαπήσω.

Ώστε να στέκουν τα βουνά,
να μη σε βλάψει χάρος,
γιατί και γω θα περπατώ
με το δικό σου θάρρος.

Είμαι νοτιάς κι είσαι βοριάς,
παράκληση σου κάνω:
να με δροσίσεις, έλα εσύ
και γω να σε ζεστάνω.

Ήρθες και μου΄λειψες πολύ,
αέρα νοτικέ μου
και μάργωσα στην παγωνιά
του βορινού ανέμου.

Ήλιε που βγάνεις τόσο φως,
ο νους μου δεν το βάνει,
πως μια σου ακτίδα δεν μπορεί
τον Άδη να ζεστάνει...

Τη δύναμη τσ΄αγάπης μου
καθημερνώς τη θώρρειες
κι όμως εσύ, σε δυνατούς,
σεβντάδες, δεν εμπόρειες…
Βομβολάκης Βασίλης , Βαφές Χανίων

Μια μαντινάδα που άκουσε ο Στέλιος :Ποτέ μου δε σε σκέφτηκα
χωρίς να νοιώσω πόνο,
γιατί το ξέρω, στη ζωή
πως θα΄σαι σκέψη μόνο…
(
http://mantinadologos.blogspot.com)

Μοίρα δε σου ζητώ χαρές,
δεν είμαι διακονιάρης,
δώσε μου κι άλλα βάσανα
μα ότι αγαπώ μην πάρεις..

Κάποιες στιγμές, αν και κρατούν
όσο κρατάει μια σκέψη,
το πέρασμα τους, μια ζωή,
μπορεί να σημαδέψει.

Νάχε μπορεί ο άνθρωπος
να σταματά το χρόνο,
εγώ, την ώρα που γελάς,
θα σταματούσα μόνο…

Την ώρα του αποχωρισμού
μην περιμένεις δάκρυ,
δε δείχνω εγώ πόσο πονώ
μ΄ένα νερού κομμάτι...

Δυο δάκρυα από τα μάθια σου
σου 'κλεψα στ' όνειρό μου
και ξύπνησα και τα 'βρηκα
στσι άκρες των δικών μου...
(Γ. Σταυρακάκης)

Πάνω στα μαύρα ποιος μπορεί
να ξαναγράψει μαύρα,
μοίρα, δεν φαίνονται οι γραμμές
και όσες θέλεις τράβα…

Στα λίγα χρόνια τση ζωής
το μόνο που΄χω ευθύνη:
μια τιμημένη αθιβολή
πίσω μου ν΄απομείνει..

Δίχως καμιά προσπάθεια
κατάφερες να μπέψεις
την πεθυμιά και να σταθείς
στην κορυφή τση σκέψης...
(Νεκτάριος Λεουνάκης)

Γκρέμισα χίλια όνειρα
και τα΄καμα αναμνήσεις
όσα ονειρευόσουνα,
τόπο να βρεις, να χτίσεις....
(Ν.Τσαγκαράκης)
 
 
Mίλησ΄η αγάπη κι είπε ντου
του έρωτα μια μέρα:
Εσύ στ΄ τσι μπόρες χάνεσαι 
μα εγώ τσι κάνω πέρα..
 
Πιασμένος σε ξερό κλαδί
και η μπόρα να σιμώνει
μα έχω δυνατά φτερά
κι ας τα χτυπά και χιόνι..
 
Ζητώ συγνώμμη από τους δημιουργούς αυτών των υπέροχων μαντινάδων που δεν ξέρω ποιοι είναι για να αναφέρω το όνομα τους.


19 Ιουν 2008

Βιβλία

"Τελευταία Επιθυμία" Θωμοπούλου Σοφία
Αρ. σελίδων: 576

Στη Σμύρνη των Ελλήνων, προτού ξεσπάσει εκείνος ο δαιμονισμένος ανεμοστρόβιλος, γνωρίστηκαν και αγαπήθηκαν ο Λεωνίδας και η Αμαλία.H ζωή τούς χώρισε όταν εκείνη αναγκάστηκε να παντρευτεί κάποιον άλλο.Θ’ ανταμώσουν ξανά στην Αθήνα μετά το μεγάλο ξεριζωμό. Αυτή είναι χήρα κι εκείνος ανερχόμενος αρχιτέκτονας.Τώρα αυτά που στέκονται ανάμεσά τους είναι μια γυναίκα χωρίς αναστολές και ένα βαρύ μυστικό.Κι ενώ όλοι γύρω τους ζουν με μνήμες και ονειρεύονται να γυρίσουν στις χαμένες πατρίδες και στα σπίτια που άφησαν, αυτοί οι δυο καίγονται από μια αλλιώτικη φωτιά.«Ένα μόνο θα ’θελα, σαν πεθάνω», της γράφει. «Να ξέρω πως κάποτε μ’ είχες αγαπήσει. Αυτή είναι η τελευταία επιθυμία μου…»
«Ό,τι και αν θα έγραφαν αύριο τα βιβλία της ιστορίας, αυτό που είχε σημασία τώρα ήταν η δικαίωση του ονείρου. Πίσω από τους καπνούς της φωτιάς που έζωσαν την πόλη βρισκόταν εκείνος ο μαγικός γύρος που κάνει το χελιδόνι στον αέρα αναζητώντας την παλιά φωλιά του. Πίσω από την άρνηση των καραβιών να επιβιβάσουν τους κατατρεγμένους ανθρώπους κρυβόταν η χρυσή στολή ενός αρχαίου πολεμιστή που δεν τον χωράει η κάμαρα. Πίσω από τα κλάματα και τους οδυρμούς των μανάδων, των συζύγων, των αδελφών, αναδυόταν σύγκορμο το κρυστάλλινο χαμόγελο του μέλλοντος. Πίσω από την αυγή έτρεχε η νύχτα, πίσω από το σκοτάδι το φως και, όπως πάντα, τον υλικό θάνατο που ταπεινά συνοδεύει ο όρκος μιας αιώνιας ανάμνησης τον διαδέχεται η αναγέννηση της ψυχής...»Καθαρή, απαιτητική, άδεια από μιαρές σκέψεις και γεμάτη σιωπή.»Σαν αλειτούργητη εδώ και πολλά χρόνια εκκλησία.»Σαν καλοκαιρινή αύρα που φέρνει στην επιφάνεια της θάλασσας ό,τι απόμεινε από το ναυάγιο.»Σαν τελευταία επιθυμία...»


ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΗΣ ΑΞΟΔΕΥΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ : ΜΑΡΩ ΒΑΜΒΟΥΝΑΚΗ
Σελίδες : 319

Αν στέρηση είναι να μην έχεις αυτό που επιθυμείς, ανικανοποίητο είναι να έχεις μεν αυτό που επιθυμείς, αλλά να μη σου προσφέρει τη γεύση που περίμενες να σου προσφέρει. Η απόκτησή του να αποδεικνύεται απογοητευτική. Ο άνθρωπος σήμερα μαραίνεται μέσα στην εποχή του ανικανοποίητου. Κι αν, όταν στερείσαι, μπορείς να ονειρεύεσαι και να προσδοκάς, μέσα στην ανικανοποίητη καθημερινότητα και τις απανωτές απογοητεύσεις -όχι απ' αυτά που δεν έχεις αλλά απ' αυτά που έχεις-, δεν ξέρεις πια τι ακριβώς να επιθυμήσεις. Από παντού ακούς χείλη πικρά να συμπεραίνουν πως δεν υπάρχει συναίσθημα, δεν υπάρχει φιλία, δεν υπάρχει εμπιστοσύνη, αξίες, φιλότιμο. Οι άνθρωποι παραπονιούνται πως τους αγαπούν. Είναι εξάρτηση να περιμένεις από τους άλλους να σου χαρίσουν την αγάπη. Η αγάπη όντως είναι η μεγάλη πλήρωση της ύπαρξης, αλλά μόνο όταν πρόκειται για αγάπη που δίνεις. Όσο κι αν αγαπιέσαι, το ανικανοποίητο θα επιμένει ζοφώδες στην καρδιά, αν αυτή η καρδιά δεν μπορεί να αγαπήσει. Γεμίζουμε μονάχα απ' την αγάπη που εμείς δίνουμε, από την πίστη που ασκούμε, από όσα δικά μας χαρίζουμε. Ακόμη κι η ψυχή διά της απωλείας της κερδίζεται. Είναι μοίρα ή ελεύθερη επιλογή η ικανότητά μας στο συναίσθημα; Πρέπει να είναι ελεύθερη επιλογή, γι' αυτό και η καρδιά είναι διαρκώς θυμωμένη με τον μίζερο εαυτό μας που τη στενεύει. Κι αν είναι δύσκολο να βρίσκουμε αγάπες, είναι πολύ πιο δύσκολο να αγαπάμε· προϋποθέτει μεταστροφή της εγωιστικά εκπαιδευμένης προσωπικότητάς μας κάτι τέτοιο. Όσο την αρνούμαστε τη μεταμόρφωση, η επιδημία της ανίας και της κατάθλιψης εξαπλώνεται, σαν φάντασμα στοιχειώνει τη ζωή μας. Λέγεται πως: «Μελαγχολία είναι η αξόδευτη αγάπη...»




"Κάτι τέτοιες νύχτες" Θωμοπούλου Σοφία

Αρ. σελίδων: 432

H ψυχή της μπορούσε να τον ξεχωρίσει ανάμεσα σε εκατομμύρια άλλους. Ήταν ο άντρας που θα πέθαινε γι’ αυτή. Tο άλλο μισό της. Ήταν εκείνος που για να τη συναντήσει περιπλανήθηκε αόρατος μέσα στους αιώνες αναζητώντας το σώμα που θα έδινε την ευκαιρία να πάρουν σάρκα και οστά τα όνειρά τους.Kάτι τέτοιες νύχτες, βροχή από όνειρα πυρπολούσαν το νου και την καρδιά της Σοφίας. Όνειρα επίμονα που την ταξίδευαν σε ένα μακρινό παρελθόν και ζωντάνευαν στιγμές ανυπέρβλητα έξοχες που έζησε μαζί του.Kάτι τέτοιες νύχτες, αυτός ο άντρας ερχόταν στον ύπνο της και της μιλούσε για μια αγάπη μοναδική, υπέροχη.Kαι εκείνη, παγιδευμένη στο μαγικό δίχτυ του θεϊκού έρωτα, άφησε πίσω της μια σχέση ανθρώπινη, συνηθισμένη, για να αναζητήσει τα ίχνη του άγνωστου άντρα που τόλμησε να παραβιάσει τα σύνορα των δύο κόσμων για χάρη της.Ποια σχέση, όμως, μπορεί να έχει μαζί του ο Kωνσταντίνος, μαθηματικός από τη Θεσσαλονίκη, που μετακόμισε μυστικά και ανεξήγητα στην Aθήνα; Kαι το αυτοκινητιστικό δυστύχημα που του συνέβη ήταν μοιραίο ή απλή σύμπτωση; Ή μήπως είχε καταφέρει ο αιώνιος αγαπημένος της να πάρει τη θέση του;«Τώρα είχαν μείνει μόνοι... Ένας άντρας και μια γυναίκα. Δυο κορμιά που λαχταρούσαν στα κρυφά να αγαπηθούν· μα στην ουσία αποτελούσαν, χωρίς να το ξέρουν και οι ίδιοι, μια απέραντη, αόρατη συμπαγή ύλη, ένα παράξενο “εμείς”, που γέμιζε τον ενδιάμεσο χώρο των δύο κόσμων.»Ο χορός των πνευμάτων ξεκίνησε θριαμβευτικά να ξετυλίγεται σαν θαύμα τριγύρω τους, από τη στιγμή που ο άντρας την αποκάλεσε με το πιο μαγικό από τα ονόματά της: “Μυρτώ”.»Αγάπες που δε βολευόσαστε με τίποτα, που φεύγετε μακριά δείχνοντάς μας τις πλάτες, όταν κάτι αντιστέκεται στα μέτρα σας· αγάπες που όταν προδοθείτε, καταποντίζεστε στα μεθόρια του χωρισμού, καθώς να βρίσκεστε στο ανάμεσα δύο κυμάτων· αγάπες που ο χρόνος σάς αγγίζει, σας φιλάει, κερδίζει και χάνει την εύνοια της όχθης σας.»Από την επόμενη στιγμή, ο χρόνος τους άρχισε να κυλάει γλυκά, σαν ρότα παραμυθιού, σαν νυχτερινό ταξίδι από την Kόλαση στον Παράδεισο.»Καθώς την άγγιξε, οι πόρτες του κοινού τους ονείρου άνοιξαν διάπλατα η μία μετά την άλλη, αποκαλύπτοντας τα κρυφά δωμάτια των σπιτιών που άλλοτε κατοίκησαν μαζί οι ψυχές τους».
"Οι αναλφάβητοι του έρωτα" Ομηρόλη Εύα

Αρ. σελίδων: 220

"Πίσω απ' τις βαθιές γραμμές των ρυτίδων, τα καμπουριασμένα κορμιά και το θολά βλέμματα, κρύβονται όνειρα, επιθυμίες, έρωτες. 'Oλα όσα χάθηκαν ή αφέθηκαν να χαθούν. "Mα και τα νιάτα, με τα δροσερά κορμιά και τα φωτεινά χαμόγελα, θα θαμπώσουν και θα σβηστούν, γιατί όλα διαρκούν λίγο κι έπειτα δε σημαίνουν τίποτα. Mε το φόβο του πόνου και την αγωνία της ματαιότητας, πώς να κάνουμε καλύτερα όνειρα;"Σ' αυτό το πρώτο μου βιβλίο εμπνεύστηκα την Eλένη Παπαθωμά, την ηρωίδα αυτού του βιβλίου, να είναι η ενσάρκωση όλων των χαμένων ονείρων που πασχίζουν να ξαναγεννηθούν, η ελπίδα για όλα τα σφαλισμένα χείλη που θέλουν να ξαναγίνουν χαμόγελα."Θα φωνάξει πως καθετί ωραίο είναι ζωή και θ' αποδείξει πως η φθορά έρχεται όχι με το πέρασμα του χρόνου μα με το ξεπέρασμα της ζωής". "Οι παραχαράκτες της ευτυχίας" Ομηρόλη Εύα

Αρ. σελίδων: 231

Στιγμές που λάμπουν μες στο χρόνο που μαραίνεται. Kαλοδεχούμενες χαρές, φτωχές και μίζερες ελπίδες. 'Yστερα οι πόνοι κι ο θάνατος, βέβαια, πάντοτε εκεί. Mια θάλασσα μικρές θλίψεις που φτιάχνουν έναν πανικό. Tι σημαίνει ευτυχία; Στους Aναλφάβητους του 'Eρωτα ξετύλιξαν ένα μικρό κουβαράκι ζωής και τώρα, σ' αυτό το δεύτερο βιβλίο μου, έρχομαι να συναντήσω τα παροράματά της. O Hρακλής Mαρίδας δεν είναι μόνο ο κεντρικός ήρωας του βιβλίου αλλά κι ένας ήρωας αυτής της παράτολμης μάχης. Παραπαίοντας ανάμεσα στην παραδοχή και την απόρριψη, τη μια βιάζεται να χαρεί και την άλλη αναζητεί να κλάψει. Mοιάζει χαμένος, όπως όλοι μας, αλλά τα καταφέρνει και ξεσκεπάζει τη μεγαλύτερη απάτη στην ιστορία της ανθρωπότητας: την ευτυχία.

"Οι κομπάρσοι της ηδονής" Ομηρόλη Εύα

Αρ. σελίδων: 317

"Kάποτε σκάει ίδιο κουκούλι η ψυχή και γεννιέται -λίγο απορημένη στην αρχή- μια χρωμοφόρα πεταλούδα: ο έρωτας. H ευδαιμονία της ζωής πραγματώνεται μόνο όταν η ύπαρξη από απλή συνήθεια καταφέρνει και γίνεται συνείδηση. Kι αυτό ήταν το όραμα της Eλένης Παπαθωμά στους Aναλφάβητους του 'Eρωτα και του Hρακλή Mαρίδα στους Παραχαράκτες της Ευτυχίας. 'Oμως η ύπαρξη έχει ανάγκη από απόδειξη και μόνος άξιος να μας πείσει πως υπάρχουμε είναι ο άλλος άνθρωπος που υπάρχει μαζί με μας. M' αυτό το τρίτο μου βιβλίο, κλείνει μια τριλογία ζωής μ' εκείνο που αιώνες τώρα ίδιο πάντα τη χρωματίζει. H Aθηνά Παράσχη, απ' όλους η μικρότερη σε μια παρέα νιάτα, συνεχίζει την ατέρμονη αναζήτηση. Γιατί η ύπαρξη έχει ανάγκη από συνύπαρξη κι ο έρωτας... O έρωτας είναι φύση. 'Oχι, όχι. O έρωτας είναι Mοίρα. Kι όμως, ο έρωτας είναι το ιδανικό. Bρε, ο έρωτας είναι ένας, αλλά πού και πού αλλάζει προσωπεία. Πάντως η επιστήμη λέει πως ο έρωτας είναι μια σειρά εγκεφαλικών εκκρίσεων, αλλά δε διευκρινίζει την αιτία που τις προκαλεί. Aν υπάρχει συναισθηματική υπερχείλιση από ακούσιες, αναπόφευκτες εκκρίσεις εγκεφαλικών ουσιών, πρέπει να είναι πολύ ανησυχητική. Mε λίγη αγανάκτηση που η σκλαβιά του ανθρώπου είναι η απορία, η ηρωίδα αυτής της περιπλάνησης μαθαίνει μ' ανακούφιση πως δεν υπάρχουν σωστές απαντήσεις. Σωστές μπορεί να είναι μόνο κάποιες ερωτήσεις".


"Για ποια αγάπη μού μιλάς..." Χρηστάκη Θέκλα

Αρ. σελίδων: 284

Αγάπες καταλυτικές. Αγάπες αδηφάγες. Ρουφούν ηδονικά η καθεμιά το μερτικό της απ' τη ζωή της Ελευθερίας, κωφεύοντας στην κραυγή της. Πώς να ισορροπήσει πάνω τους, όταν εκείνες ακροβατούν στη λεπτή γραμμή που τις χωρίζει απ' το μίσος; Πώς να τραγουδήσει τη ζωή, όταν τα πουλιά δεν τραγουδούν μέσα σε σπηλιές;Κι ο έρωτας! Ο μεγάλος, μεγαλειώδης, ζωοδότης έρωτας, με σάρκα και οστά και όνομα, να κατακερματίζει, να συνθλίβει, να τσαλακώνει το συναίσθημα και το όνειρο."Στο όνομα της αγάπης" Αλεξίου Μαρίνα

Αρ. σελίδων: 259

Η Ελένη και η Νίκη είναι δυο γυναίκες πολύ διαφορετικές μεταξύ τους. Η μία νέα και μοντέρνα, η άλλη ώριμη και μετρημένη.Και οι δύο ερωτεύονται δυνατά, παλεύουν με την αγάπη, πονούν, χάνουν, προσαρμόζονται και τελικά κερδίζουν.Δε δειλιάζουν κι ας ματώνουν. Αποδεικνύουν πως όταν ΑΡΠΑΖΕΙ κανείς τον έρωτα και τη ζωή, δαμάζει τους δαίμονες και τις δυσκολίες. Αρκεί να το λέει η καρδιά του, αρκεί να μην τσιγκουνεύεται το κόστος στα αισθήματα και στις λύπες, αρκεί να ξέρει πού σταματά η μοιρασιά και να μην κλέβει ποτέ στο ζύγι......Αύριο θα αποφασίσω, αύριο. Το τώρα είναι μια ζεστή αγκαλιά, είναι έρωτας, μια απολαυστική χίμαιρα. Εξάλλου την αξίζω, την κέρδισα με τόσα δάκρυα...Η Ελένη γέλασε με σιγουριά και αυτό ήταν που διέλυσε τον Δημήτρη. Σηκώθηκε από τα ανάκατα μαξιλάρια με κινήσεις σταθερές και ντύθηκε. Μετά άνοιξε την τσάντα της και έβγαλε από το πορτοφόλι τα τριακόσια ευρώ. Αυτά που για τόσο καιρό έκαιγαν με πύρινες φλόγες την καρδιά της. Τα πέταξε πάνω στο στρώμα και του είπε με φωνή βραχνή:- Πάρ' τα για το χρόνο που σπατάλησες κάνοντας έρωτα μαζί μου. Τόσο αξίζεις...Τον είχε κομματιάσει και είχε μαχαιρώσει και την ψυχή της μαζί...- Έλα, Νίκη, ακολούθησέ με, ζήτα μου...Και εκείνη πέρασε τα όρια, έφτασε εκεί που τελειώνει το πάθος, η τρέλα, η περιπέτεια. Ολοκλήρωσε το ανεξέλεγκτο και έφτασε στην αγάπη.- Γιατί άραγε δεν έρχεσαι εσύ στην Ελλάδα;- Μα πώς μπορώ; Εδώ έχω τις δουλειές μου.- Σωστά, εκεί όμως έχω εγώ τη ζωή μου, τις αναμνήσεις μου. Να βάλουμε να χτυπηθούν οι δουλειές σου με τη ζωή μου; Ποιος θα βγει χαμένος; Εξάλλου δε ζω μακριά από τα παιδιά μου, δε ζω κι ας λαχταρώ να τα βροντήξω όλα και να σε ακολουθήσω στην άκρη της γης...



Μεγάλο Αλγέρι Κατερίνα Καριζώνη

Σελίδες: 288

Η Μάνη στα χρόνια της βεντέτας. Το «Μεγάλο Αλγέρι» στην εποχή της πειρατείας. Ο πόλεμος μεταξύ δύο οικογενειών. Μια νεαρή γυναίκα έχει ορκιστεί να πάρει εκδίκηση, αλλά ερωτεύεται τον άντρα που πρέπει να σκοτώσει. Το άγος της κλειστής κοινωνίας και το άχθος του ανθρώπινου πόνου. Η αμφιταλάντευση ανάμεσα στον έρωτα και στο μίσος, ανάμεσα στην αγάπη και στο χρέος. Η στιγμή του αποχαιρετισμού και η ώρα των αποφάσεων. Ο «γδικιωμός». Το συμβόλαιο αίματος.Στο Μεγάλο Αλγέρι ο αναγνώστης ταξιδεύει στη Μάνη μιας άλλης εποχής. Μεταφέρεται στο λυκόφως του δέκατου ένατου αιώνα και στην αυγή του εικοστού. Περιηγείται στους δρόμους και στα μονοπάτια των θρύλων της και μυείται στους σκληρούς κανόνες του άγραφου εθιμικού δικαίου και στην έννοια της εκδίκησης, σ' ένα μυθιστόρημα που εμπνεύστηκε η συγγραφέας από αληθινά περιστατικά. Σ' ένα βιβλίο που διεισδύει στους κώδικες και στις δομές των παλαιών κοινωνιών, για να αποκαλύψει εντέλει τους διαχρονικούς νόμους που διέπουν τα ανθρώπινα πάθη.


H Φωτεινή μας προτείνει το βιβλίο ΄΄Η Αδελφότης των Στεναγμών'' του Νίκου Ντακάκη. Δείτε γι΄αυτό το βιβλίο εδώ: http://iadelfotistwnstenagmwvn.blogspot.com

18 Ιουν 2008

Φωτογραφίες αγαπημένων τόπων και τοπίων..

Πανέθημος Κολυμβαρίου Χανίων


Πανέθημος, Ι.Ν. Παμμεγίστων Ταξιαρχών



Πανέθημος, Πέτρινη Βρύση στο προαύλιο του Ι.Ν. Παμμεγίστων Ταξιαρχών

Δελιανά Χανίων, Φαράγγι


Δελιανά, Ι.Ν. Αγίου Ιωάννου Προδρόμου

Δελιανά, Ι.Ν. Αγίου Ιωάννου Προδρόμου


Δελιανά, γειτονιά Πρόδρομος



Χανιά, Ενετικό Λιμάνι


Ραβδούχας Χανίων

Ελαφονήσι Χανίων, Ηλιοβασίλεμα

Γαύδος, Σαρακήνικο

Γαύδος, Ο Φάρος

Χανιά, Ενετικό Λιμάνι, Ο Φάρος

Χώρα Σφακίων



Σαντορίνη

Νάξος

Πάρος

Τήνος

Τήνος, Μεγαλόχαρη, εξωτερική είσοδος

Τήνος, Μεγαλόχαρη


Ο δρόμος προς Ανώπολη, στο βάθος η Χώρα Σφακίων


Σφακιά, Φαράγι Αράδενας


Με θέα το Λιβυκό Πέλαγος, Άϊ-Γιάννης Σφακίων

Άϊ-Γιάννης Σφακίων-Ι.Ν. Αγίου Ιωάννη Θεολόγου, άποψη εσωτερικού

Τις επόμενες δύο φωτογραφίες τις έστειλε η Έυα μας από Μυτιλήνη και τις δημοσιεύω με πολλή χαρά.


Άγιος Θεόδωρος Μυτιλήνης


Αγιάσος

Έυα, σ΄ευχαριστώ!!

Να μην ξεχάσω να πω Χρόνια Πολλά..

Από τον/την Ανώνυμο/η:

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Δεν είμαι εγώ που τη ζωή σου ήρθα σαν ήλιος να φωτίσω:
το φώς στα μάτια μου που λάμπει δικό σου-και σ'το στέλνω πίσω!

Του μαγικού του κόσμου αν έχω ανοίξει διάπλατη τη θύρα, το μυστικό χρυσό κλειδί της από το χέρι σου το πήρα.

Κι αν απ'τα βάθη ενός ληθάργου βγήκα,σ'εσένα το χρωστάω, σ'εσένα τους χυμούς που νοιώθω, τη νέα γλώσσα που μιλάω..

1 Δεκέμβριος 2008 1:11 πμ

Από τον Γρηγόρη:

«Και ποια είναι η πιο αψηλή εντολή;
Ν' αρνηθείς όλες τις παρηγοριές - θεούς, πατρίδες, ηθικές, αλήθειες - ν' απομείνεις μόνος και ν' αρχίσεις να πλάθεις εσύ, με μοναχά τη δύναμή σου, έναν κόσμο που να μην ντροπιάζει την καρδιά σου.

Ποια 'ναι η πιο αντρίκια χαρά; Ν' αναλαβαίνεις την πάσα ευθύνη».

Νίκος Καζαντζάκης


Επιστροφή στο Ρέθυμνο..

Loading...

Οι αναγνώστες αυτού του ιστολογίου :

Δημοφιλείς αναρτήσεις

..και η γη γυρίζει..

Συνολικές προβολές σελίδας